رضا صحرائی

در حال حاضر، چالش اصلی نانوبلورهای پروسکایت هالید فلزی، ناپایداری آنهاست که مانع از کاربرد بالقوه آن‌ها در صنعت می‌شود. در مطالعه‌ی حاضر، چارچوب های آلی‌فلزی MOF-5 اصلاح شده به‌عنوان پوشش استفاده شد و نانوبلورهای پروسکایت درون این ساختارهای متخلخل قرار داده شدند (تمام مراحل تولید در دمای اتاق انجام شدند). کامپوزیتهای کلوئیدی (Et)2NHPbBr3@MOF-5 و (Et)2NHPbBrI2@MOF-5 با گسیل شدید در طول موج‌های 521 نانومتر و 669 نانومتر به‌ترتیب با بازده کوانتومی فوتولومینسانس 3/57 و 5/38 درصد تهیه شدند. رسیدن به پهنای کل در نصف بیشینه ۲۲ نانومتری در کامپوزیت (Et)2NHPbBr3@MOF-5 یکی از نتایج بسیارخوب این کار است که هم سطح با بهترین گزارش ها در این حوزه می باشد. در نهایت، به‌عنوان مهمترین اثر چارچوب‌های بکار رفته، پایداری این کامپوزیت‌ها در برابر حرارت، رطوبت و همچنین نگهداری طولانی مدت ارزیابی شد که در تمام موارد، نقش بسیار مؤثر چارچوب‌های آلی‌فلزی در بهبود پایداری به اثبات رسید.