ساختار سخت و غنی از پلیساکارید دیوارههای سلولی جلبکهای قهوهای، همراه با قطبیت متنوع متابولیتهای زیستفعال هدف، چالشهای قابل توجهی را در فرآیند استخراج ایجاد میکند. این ویژگیها موجب کاهش نفوذپذیری سلولی و محدود شدن دسترسی به ترکیبات داخلی میشوند، که در نهایت کارایی استخراج را تحت تأثیر قرار میدهد.روشهای استخراج سنتی مانند تقطیر با آب، استخراج سوکسله و استخراج با حلالهای آلی، اغلب با زمان پردازش طولانی، انتخابپذیری پایین و استفاده از حلالهای سمی همراه هستند. این عوامل نهتنها بازده استخراج را محدود میکنند، بلکه پایداری زیستمحیطی و ایمنی محصول نهایی را نیز به خطر میاندازند. از این رو، توسعه روشهای نوین و سبز استخراج برای بهبود بهرهوری و کاهش اثرات زیستمحیطی ضروری است. روشهای نوین با کاهش مصرف انرژی، افزایش بازده استخراج و کاهش استفاده از حلالهای سمی، نقش مهمی در توسعه پایدار ایفا میکنند. این ویژگیها عمدتاً از طریق استفاده از حلالهای اتکتیک عمیق طبیعی (NADES) حاصل میشوند که با ترکیب اجزای زیستتخریبپذیر مانند کولین کلراید، اسیدهای آلی، قندها یا اسیدهای آمینه ساخته میشوند. این ترکیبات نهتنها با اصول شیمی سبز همخوانی دارند، بلکه توانایی بالایی در استخراج مؤثر ترکیبات فنولی، آنتیاکسیدانها و سایر متابولیتهای ثانویه از منابع زیستی مانند جلبکهای قهوهای دارند. در این مطالعه، پلی ساکارید موجود در جلبک قهوهای با استفاده از DES استخراج شد. سپس محتوای کل کربوهیدرات (TCC)، محتوای کل فنولی (TPC)، محتوای کل فلانویید ((TFC و همچنین سنجشهای آنتی اکسیدانی نظیر اندازه گیری ظرفیت آنتی اکسیدانی معادل ترولوکس (TEAC) ، قدرت کاهش یونهای آهن (TRAP)، قدرت کاهش (RPA) و ارزیابی ظرفیت آنتی اکسیدانی رادیکال DPPH بر روی عصاره استخراج شده و پلی ساکارید استخراج شده اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد که عصاره استخراجی از جلبک قهوهای، دارای محتوای کل فنولی برابر 1/1 میلیگرم گالیک اسید بر گرم وزن خشک نمونه و محتوای کل کربوهیدرات 33/4 برحسب میلیگرم گلوکز بر گرم وزن خشک نمونه بود. گروههای عاملی و تجزیه گرمایی پلی ساکاریدهای استخراجی نیز بررسی شدند.
