عامل اصلی ارتعاش در تراکتورها و کل ماشینهای موتوری، موتور میباشد که ارتعاش دوار ایجاد میکند. ارتعاش موتور به دلیل حرکت رفت و برگشتی قطعات متحرک موتور و همچنین فعل و انفعالات مواد سوختنی باعث احتراق در موتور گشته و سبب ارتعاش میشوند. این ارتعاشات در صورت افزایش و یا خارج بودن از محدوده استاندارد باعث تهدید سلامتی کاربران میگردد. در این تحقیق ارتعاش در تراکتور باغی گلدونی در حالت حمل و نقل در جاده آسفالت و خاکی مزرعهای بررسی شد. سیگنالهای شتاب ارتعاش بر روی صندلی راننده و بدنه تراکتور سه تکرار در سه سطح دور موتور (دور در دقیقه) و سه سطح دنده 1، 2 و 3 با دور موتور 1000، 1500 و 2000 دور در دقیقه در جاده خاکی مزرعه و جاده آسفالت اندازهگیری شد. نتایج بدست آمده نشان داد که ارتعاش در جاده خاکی بیشتر از ارتعاش در جاده آسفالت بود و با افزایش دور موتور، ارتعاش بر صندلی راننده و بر بدنه تراکتور افزایش مییابد. ارتعاش بر صندلی راننده، به دلیل لقی صندلی و جنس و ضخامت صندلی که خاصیت میراکننده دارند کمتر از ارتعاش وارده بر بدنه تراکتور بدست آمد. کمترین و بیشترین ارتعاش وارد بر راننده به ترتیب برابر با 2/1 و 7/8 متر بر مجذور ثانیه بود. کمترین و بیشترین ارتعاش بر بدنه تراکتور در جاده خاکی به ترتیب برابر بود با 2/15 و 2/41 متر بر مجذور ثانیه (بر اساس استاندارد ایزو ISO – 2631 – 1997) رانندگی با تراکتور باغی بسیار ناراحت کننده بود. پیشنهاد میگردد برای رفع مشکل فوق از سیستم تعلیق صندلی راننده و طراحی ایزولاتورهای ارتعاش و میراکننده ارتعاش برای راحتی راننده استفاده شود.
