در سخن شاعران متفکر بن ها مایه یی هست که علاوهبر کثرت تکرار و وسعت کاربرد، با جهان ینیب و منظومه دانش یها ی گو نده ارتباط دار . د نیاز ا جمله، هیما بن درخت در دیوان و آثار منثور ناصرخسرو است که با دستِکم ۱۷۷بار کاربرد در مرکز مضامین و تصاو ر ی یحک یامانه قرار گرفته که ریشه آنها به باورهای ینی د و اعتقادات فلسفی و کلامی شاعر یمباز گردد. بن همای درخت در آثار ناصرخسرو غالباً در دو محور مهم بهکار رفتهاست: نخست، تصویر دنیا در ه ئی ت درخت، و انسان بهصورت میوه و ثمر آن؛ و دی ،گر تصو ر ی انسان بهصورت درخت، و تصویر خصال نیک او در صورت می یهاوه یری ش ن و سودمند و تصویر صفات ناپسند او در ه ئی ت می یهاوه تلخ و ی ز بار ان . در پژوهش حاضر، ضمن و جست جو در زمینهها و سرچشمه یها ی ا یما ن بن ه، ابعاد گوناگون آن بررسی و تحلیل شدهاست ینت. جه تحقیق جایگاه ویژه و منحصربهفرد درخت را در ذهن و ضمیر شاعر و یتأث ریرپذ ی و ا را در ایجاد مضامین و تصاویر مربوط به آن از معارف اسلامی و آثار اسماع یلی ه و اقران آنها نشان میدهد.
