خواطر عرفانی یکی از مباحث مهم متون عرفانی است که با عرفان ذوقی و استحانی پیوند دارد. میبدی از عارفان قرن ششم است که در تفسیر عرفانی خود به این شیوه مباحث و نکات و دریافتهای عرفانی خود را بیان کرده است. او از هر وسیله یی برای بیان دریافتها و یا همان خواطر خود استفاده میکند.
