سارا آزادی

چکیده پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش مهارت‌های زندگی بر بهزیستی روانشناختی و خودشکوفایی معلولین جسمی و حرکتی انجام شد. پژوهش شبه آزمایشی از نوع کاربردی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل، جامعه آماری شامل کلیه معلولین جسمی وحرکتی شهرستان کوهدشت که در سال 1400 که دارای پرونده معلولیت در سازمان بهزیستی بودند. حجم نمونه 30 نفر از معلولین که با استفاده روش نمونه گیری تصادفی ساده و در دسترس که دارای معلولیت جسمی و حرکتی بودند انتخاب شدند. و به طور تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل هر گروه 15 نفر جایگزین شدند. مداخله آموزش مهارت‌های زندگی طی 10 جلسه برای گروه آزمایش صورت گرفت. ابزار گرد آوری داده‌ها از پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (1980) و پرسشنامه خودشکوفایی اهواز (1380) استفاده شد. داده‌های پژوهش با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار spss24 موردتجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد، که آموزش مهارت‌های زندگی موجب افزایش بهزیستی روان شناختی و خودشکوفایی در گروه آزمایش در سطح کمتر از 05/0( 001/0> p ) تاثیر داشت. و بین دو گروه تفاوت معنی دار وجود داشته است. نتیجه آموزش مهارت‌های زندگی به معلولین جسمی و حرکتی در بهزیستی روان شناختی و خودشکوفایی اثر بخش است. و می توان به عنوان یک درمان موثر از آن استفاده کرد.