امروزه بسیاری از افراد به طور بسیار جدی عادت به کار کردن مداوم با گوشی موبایل دارند که این اعتیاد تاثیرات منفی باورنکردنی نیز دارد. از طرف دیگر پریشانی روانشناختی اصطلاحی است که توسط برخی از پزشکان بهداشت روان و استفاده کنندگان از خدمات بهداشت روان برای توصیف طیف وسیعی از علائم و تجربیات زندگی درونی فرد استفاده میشود که معمولا نگران کننده، گیج کننده یا غیرعادی هستند. با توجه به ضرورت پژوهش در رابطه با متغیرهای پر اهمیت عنوان شده، هدف از این پژوهش بررسی نقش میانجیگری نشخوار فکری و روان رنجوری در رابطه ی اعتیاد به موبایل (تلفن همراه) و پریشانی روانشناختی در نوجوانان شهر اهواز بوده است. این پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه ی نوجوانان شهر اهواز در نظر گرفته شده است که از این بین تعداد 383نفر به عنوان نمونه آماری پژوهش و از طریق نمونه گیری دردسترس با استفاده از جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. روش گردآوری داده‌ها کتابخانه ای و میدانی بود. در این پژوهش برای تجزیه وتحلیل داده‌ها از آمارهای توصیفی و مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. داده های پژوهش با استفاده از نرم افزارهای SPSS22 و 70. 8 LISREL تجزیه و تحلیل شدند و در نهایت یافته های جانبی تحقیق به صورت مقایسه ای مورد توجه قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد نشخوار فکری و روان رنجوری در ارتباط با اعتیاد به موبایل (تلفن همراه) و پریشانی روانشناختی هستند و افراد درگیر نشخوار فکری و روان رنجوری، اعتیاد به موبایل (تلفن همراه) و پریشانی روانشناختی بیشتری را تجربه میکنند. همچنین روش تحلیل میانجی به روش بوت استراپ انجام شد و نتیجه گویای آن بود که متغیر نشخوار فکری و روان رنجوری میتواند به طور مستقیم بر اعتیاد به موبایل (تلفن همراه) و پریشانی روانشناختی تاثیر گذاشته و آن را افزایش دهد. با توجه به یافته های پژوهش میتوان نتیجه گرفت که با کاهش نشخوار فکری و روان رنجوری میتوان اعتیاد به موبایل (تلفن همراه) و پریشانی روانشناختی را کاهش داد.
