چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجیگری تابآوری در رابطه بین بخشش و شادکامی در دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی شهر ایلام بود. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دختر دانشگاه آزاد شهر ایلام میباشند. به منظور انجام پژوهش حاضر تعداد 291 نفر از دانشجویان به شیوه نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و پرسشنامههای تابآوری کانر- دیویدسون، بخشش ری و همکاران و شادکامی آکسفورد (OHI) در اختیار آنان قرار گرفت. پس از جمعآوری اطلاعات، دادهها بوسیله نرمافزار spss23 و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین بخشش با تابآوری، تابآوری با شادکامی و همچنین بخشش با شادکامی رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. در نتیجه، مطالعه حاضر تأیید میکند که تابآوری تا حدی واسطه ارتباط بین بخشش و شادکامی دانشجویان دختر است. این پتانسیل را برای رویکردهای مداخله که بر افزایش تابآوری از طریق بخشش برای بهبود رفاه و شادکامی دانشجویان متمرکز است، برجسته میکند. از آنجا که میتوان مهارتهای آمرزش را آموخته و پرورش یابد.
