هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجیگری خودشفقتی در رابطه سبکهای دلبستگی ناایمن با اضطراب در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهر ایلام بود. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهر ایلام میباشد. به منظور انجام پژوهش حاضر تعداد 300 دانشجو به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های سبکهای دلبستگی، خودشفقتی و اضطراب در اختیار آنها قرار گرفت. پس از جمع آوری اطلاعات، داده ها بوسیله نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین سبکهای دلبستگی اجتنابی و مضطرب دوسوگرا با اضطراب رابطه مثبت و همچنین بین سبکهای دلبستگی اجتنابی و مضطرب دوسوگرا با خودشفقتی رابطه منفی وجود دارد. به علاوه بر اساس نتایج حاضر خودشفقتی در رابطه سبکهای دلبستگی ناایمن و اضطراب در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهر ایلام نقش میانجیگری دارد.
