اضطراب یکی از رایج ترین اختلالات هیجانی– عاطفی در قرن حاضر است. هر فردی در طی زندگی روزمره اضطراب را تجربه نموده است و اضطراب ب هعنوان یک پاسخ طبیعی در مقابل عاملی خطرناک و تهدید کننده بیماری محسوب نمی شود مگر آنکه شدت یا مدت آن ب هحدی باشد که ا زحد یک واکنش طبیعی خارج گشته و بخودی خود برای فرد رنج آور و ناراحت کننده گردد و کارکرد عادی وی را پایین بیاورد. روش: ا ین پژوهش از نوع توصیفی– تحلیلی بود و جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش آموزان دختر پایه اول، دوم و 1388 که به روش نمون هگیری تصادفی ساده م یباشد. وابزار - سوم مقطع متوسطه ( 2800 نفر) شهرستان ایوان در سال تحصیلی 89 مورد استفاده پرسشنامه اضطرا بکتل می باشدوروش مورد استفاده ضریب همبستگی پیرسون بود. یافت هها: نتایج حاصل از رابط هی بین تأثیر اضطراب بر پیشرفت تحصیلی در بین دانش آموزان دختر مقطع متوسطه در سال 1388 حاکی از آن است که بین اضطراب کل و پیشرفت تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد .یعنی ه رچه - تحصیلی 89 از p= اضطراب بیشتر باشد پیشرف تتحصیل کاهش م ییابد و فرضی هپژوهش تأیید م یگردد.یافته های این پژوهش نشان داد که 34 5/.= کوچکتر از p=./ بزرگتر است لذا بین اضطرا بپنهان و پیشرفت تحصیلی رابطه معنی داری وجود ندارد.و 017 =.5 کوچکتر است لذا بین = از 5 p=./ است لذا بین اضطرا بآشکارو پیشرف تتحصیلی رابطه معنی داری وجود دارد. و 23 اضطراب کل و پیشرفت تحصیل رابطه معنی داری وجود دارد یعنی هر چه نمره اضطراب بیشتر باشد پیشرفت تحصیل کمتر است و فرضیه تایید م یگردد. بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش بین اضطراب پنهان وپیشرفت تحصیلی رابطه معن یداری وجود ندارد. بین اضطراب آشکار و پیشرفت تحصیلی رابطه وجود ندارد. بین اضطراب کل وپیشرفت تحصیلی رابطه معن یدار وجود ندارد.
