سهیلا عرفانی

پالماتین یک پروتوبربرین از گروه آلکالوئیدها است با فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی در مدل‌های حیوانی مختلف است. مطالعات اخیر نشان داده است که پالماتین از آپوپتوز ناشی از سمیت ناشی از جنتامایسن در بافت کلیه با اثرات آنتی‌اکسیدانی جلوگیری می-کند. ایسکمی ریپرفیوژن مغزی باعث آسیب غیرقابل برگشت به ویژه در ناحیه هیپوکامپ می‌شود. هدف اصلی در این مطالعه ارزیابی تأثیر نوروپروتکتیو پالماتین بر ظرفیت آنتی‌اکسیدانی و مرگ سلولی ناشی از ایسکمی در موش‌های صحرایی بود. تعداد 30 موش صحرایی نر نژاد ویستار، به سه گروه تقسیم شدند: گروه شم، گروه ایسکمی، گروه درمان. در حیوانات گروه ایسکمی هر دو شریان کاروتید مشترک به مدت 20 دقیقه مسدود گردید. در گروه درمان، پالماتین با دوز 100 میلی‌گرم/ کیلوگرم وزن بدن به شکل درون صفاقی در شروع دوره رپرفیوژن و 24 و 48 ساعت پس از تجویز اولین دوز دوباره تزریق شد. ظرفیت آنتی اکسیدانی با روش اسپکتوفتومتری مورد بررسی قرار گرفت. برای ارزیابی میزان مرگ سلولی نکروزیس از تکنیک رنگ‌آمیزی کریزل ویوله (نیسل) استفاده گردید. نتایج نشان داد که درمان با پالماتین باعث کاهش مالون‌دی‌آلدهید و افزایش سوپر دی اکسیداز مغز شد (05/0>P). به علاوه در گروه ایسکمی مغزی افزایش مرگ سلولی نکروز در ناحیه CA1 هیپوکامپ مشاهده گردید که تیمار با پالماتین کاهش معناداری در میزان سلول‌های نکروتیک نشان داد (01/0>P). درمان با پالماتین به طور قابل توجهی آسیب ناحیه هیپوکامپ ناشی از ایسکمی را بهبود می بخشد. به نظر می رسد که این اثرات حفاظتی پالماتین از طریق مکانیسم‌های بسیاری مانند سرکوب رادیکال‌های آزاد موجب مهار مرگ سلولی نکروزیس و آپوپتوزیس می‌شود.