امروزه کارآفرینی و نوآوری همان اهمیتی را برای رشد اقتصادی دارد که منابع طبیعی، سرمایه انسانی و سرمایه فیزیکی در گذشته برای رشد اقتصادی داشته اند. طبیعی است که نوآوری فعالیت مخاطره آمیزی است که برای بهره برداری از آن باید ساماندهی مناسب برای گذر از مراحل تبدیل فکر به نوآوری و سپس تجاری سازی آن صورت گیرد. این مقاله با هدف شناسایی کاربرد آموزش کارآفرینی در علوم انسانی با روش کتابخانه‌ای و مطالعه اسناد و مدارک انجام شده است. یافته‌های تحقیق نشان داد که اگر آموزش کارآفرینی را، فرایند آشناسازی افراد با توانمندی خود برای شناسایی فرصت-های تجاری، بینش، عزت نفس، دانش و مهارت هایی برای اقدام بر روی این توانایی‌ها تعریف کرد می توان گفت که در واقع محتوای این آموزش ها باید به نحوی باشد که در نهایت منجر به تربیت و پرورش افرادی خلاق و نوآور شود.
