سلمان سلطانی

سابقه و هدف: در مورد عوارض تماس زنان حامله با فرمالدئید نگرانیهایی وجود دارد.کورکومین ماده مؤثر در زردچوبه است و دارای کاربردهای درمانی متعددی میباشد. در این مطالعه اثرات کورکومین بر روی ساختار جفت در رتهای تیمار شده با فرمالدئید بررسی شد. روش بررسی: برای این کار تعداد 40 سر رت آبستن نژاد ویستار به صورت تصادفی به 5 گروه شامل شاهد، تجربی 1(دریافتکننده فرمالدئید 10 در روزهای 4 الی 17 آبستنی)، تجربی 2(دریافتکننده فرمالدئید به روش مذکور + پودرکورکومین mg/kg تزریقی داخل صفاقی، به میزان 300 ) mg/kg 150 به صورت گاواژ)، تجربی 3(دریافت کننده فرمالدئید به روش مذکور + پودر کورکومین به میزان mg/kg میزان 150 )، تقسیم شدند. درروز 18 آبستنی، رتها آسانکشی شده و نمونه جفت mg/kg تجربی 4(دریافت کننده تنها پودرکورکومین به میزان استخراج شد و مطالعات ماکروسکوپی انجام شد. سپس نمونههای لازم برای بررسی بافت اخذ و رنگآمیزی هماتوکسیلین -ائوزین انجام شد. معنیدار در نظر گرفته شد. P<0/ تحلیل شد و 05 SPSS سپس اندازهگیری هیستومتریک انجام گردید. نتایج با نرمافزار 150 ) موجب کاهش اثرات سمی فرمالدئید mg/kg) یافتهها: تیمار با فرمالدئید موجب تغییرات مخرب در بافت جفت شد. تیمار با کورکومین 300 سبب بهبودی کامل در ساختار جفت شد. در حیوانات دریافتکننده کورکومین به تنهایی، وضعیت mg/kg شد. کورکومین با غلظت ساختار بافتی جفت مشابه گروه شاهد بود. 300 میتواند به طور مؤثر تغییرات ساختار بافتی جفت ناشی mg/kg نتیجهگیری : براساس نتایج این مطالعه تیمار با کورکومین در غلظت تماس با فرمالدئید را برطرف سازد. از این رو شاید بتوان در افراد حامله در معرض آلودگی با فرمالدئید، مصرف کورکومین را توصیه کرد.