هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر چهار هفته تمرین هوازی بر اختلالات شناختی و عملکرد حرکتی موشهای صحرایی نر دیابتی بود. به این منظور 24 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار (وزن 9/9±275 گرم، سن 13 هفته) خریداری و بهطور تصادفی به سه گروه شم، دیابت و دیابت+تمرین تقسیم شدند. دیابت با تزریق داخل صفاقی یک دوز استرپتوزوتوسین به مقدار kg/ml 60 القا شد. ملاک دیابتی شدن، قند خون بالای dl/mg 250 بود. یک هفته پس از القای دیابت، رتهای گروه ورزش، به مدت چهار هفته، پنج روز در هفته (به مدت 30 -20 دقیقه با سرعت 18-10 متر در دقیقه) روی تردمیل دویدند. از آزمون حافظه احترازی غیرفعال برای بررسی میزان اختلال در حافظه و از آزمونهای سطح شیبدار و بارفیکس بهمنظور ارزیابی عملکرد حرکتی استفاده شد. یافتهها نشان داد که تمرین ورزشی بهطور معنا- داری میزان اختلال ناشی از دیابت در حافظه کوتاهمدت در آزمون حافظه احترازی غیرفعال (0001/0=P (را کاهش و عملکرد حرکتی موشهای صحرایی دیابتی را در آزمون سطح شیبدار (017/0=P (و آزمون بارفیکس (0001/0=P ( افزایش داد. به طور کلی میتوان گفت که چهار هفته تمرین هوازی به بهبود اختلالات شناختی و عملکرد حرکتی در موشهای صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین منجر می شود.
