هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه بین طردشدگی در محیط کار و عملکرد شغلی با نقش میانجی سرمایه روانشناختی در کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان ایلام بود. روش انجام این پژوهش بر اساس هدف، کاربردی و بر اساس چگونگی بهدست آوردن دادهها از نوع پژوهشهای توصیفی- همبستگی میباشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیّه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان ایلام به تعداد 157 نفر میباشد که بهدلیل محدودیت جامعه آماری نمونه بهصورت تمامشمار برابر با جامعه آماری در نظر گرفته شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد عملکرد شغلی هرسی و گلداسمیت (1981)، طردشدگی در محیط کار فریس و همکاران (2008) و سرمایه روانشناختی لوتانز و همکاران (2007) استفاده گردید. بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از روش مدل معادلات ساختاری به کمک نرم افزارهای اس.پی.اس.اس و اسمارت پی.ال.اس استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که طرد شدگی در محیط کار و سرمایه روانشناختی بر عملکرد کارکنان تأثیر معناداری دارند و نقش میانجی سرمایه روانشناختی نیز مورد تأیید قرار گرفت. بنابراین بهمنظور افزایش عملکرد و بهرهوری کارکنان، مدیران ادارات ورزش و جوانان استان ایلام بایستی توجه ویژهای به ادراکهای کارکنان از طردشدگی در محیط کار و سرمایه روانشناختی داشته باشند و فرصت ایجاد روابط دوستانه در سازمان را برای آنان فراهم آورند.
