چکیده زمینه و هدف: امروزه تأثیرات مثبت فعالیتهای ورزشی بهعنوان یک روش غیر دارویی بر همگان روشن است. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی هشت هفته تمرینات ورزشی در آب بر تعارضات زناشویی و خودتنظیمی هیجانی جانبازان غیرفعال شهر ایلام انجام شد. روشها: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه جانبازان شهر ایلام میباشد که از این تعداد 28 نفر با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس و داوطلبانه در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) بهعنوان نمونه انتخاب شد. جهت گردآوری دادهها از دو روش کتابخانهای و میدانی استفاده گردید؛ بدین ترتیب که بهمنظور جمعآوری پیشینه و مبانی نظری پژوهش از روش کتابخانهای و برای گردآوری دادهها از دو پرسشنامه استاندارد تعارضات زناشویی ثناییذاکر و براتی (1387) و خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدان (2010) استفاده شد که روایی و پایایی آنها نیز مورد تأیید قرار گرفت. بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای آماری تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره به کمک نرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده گردید. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل (در سطح اطمینان 95 درصد) بعد از تمرینات ورزشی در آب در متغیر خودتنظیمی هیجانی تفاوت معناداری وجود دارد، اما در متغیر تعارضات زناشویی تفاوت معناداری مشاهده نشد. بنابراین تمرینات ورزشی در آب بر خودتنظیمی هیجانی گروه آزمایش تأثیر معناداری دارد، اما بر تعارضات زناشویی تأثیر معناداری ندارد. نتیجهگیری: بنابراین تمرینات ورزشی در آب باعث بهبود خودتنظیمی هیجانی جانبازان میشود؛ لذا بنیاد شهید و امور ایثارگران میتواند از این روش مداخله بهمنظور ارتقاء خودتنظیمی هیجانی جانبازان استفاده نماید.
