شمس الدین رضایی

چکیده مقدمه: در ایران علی‌رغم تمایل به فعالیت‌های بدنی، نقش ورزش در گذران اوقات فراغت اقشار مختلف جامعه بسیار ناچیز است. از این‌رو هدف از انجام این پژوهش، بررسی نقش ورزش و فعالیت‌های بدنی در گذران اوقات فراغت اساتید، دانشجویان و کارکنان زن دانشگاه ایلام است. روش شناسی تحقیق: این پژوهش، توصیفی- تحلیلی و از نوع میدانی می‌باشد. جامعه آماری شامل اساتید، دانشجویان و کارکنان زن دانشگاه ایلام است که با استفاده از جدول مورگان و به روش طبقه‌ای، تعداد 362 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردید. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخته استفاده گردید که پایایی آن به روش آلفای کرونباخ(89/0 ) تعیین شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش‌های آماری توصیفی(میانگین، انحراف استاندارد و درصدهای ستونی) و آمار استنباطی(ANOVA، LSD و کروسکال والیس) استفاده شد. (05/0p<). نتایج تحقیق: نتایج تحقیق نشان داد که در میان فعالیت‌های فراغتی، استفاده از مبایل در هر سه گروه به عنوان مهمترین فعالیت فراغتی و فعالیت‌های بدنی و ورزش به ترتیب در اساتید، دانشجویان و کارکنان در اولویت های نهم، هفتم و هشتم قرار داشت. از سوی دیگر، بررسی روابط بین متغیرها نشان داد که بین متوسط درآمد، سن و تحصیلات با میزان ورزش کردن و اوقات فراغت سه گروه تفاوت معناداری وجود دارد. بحث و نتیجه‌گیری: فعالیت‌های غیرحرکتی مانند استفاده از مبایل و کامپیوتر سهم عمده‌ای از ساعات فراغت را به خود اختصاص داده و ورزش جایگاه مطلوبی ندارد. واژه‌های کلیدی: اوقات فراغت، ورزش و فعالیت بدنی، آزمون کروسکال والیس