هدف: این پژوهش با هدف شناسایی و ارائه مدل عوامل مؤثر بر توانمندسازی مدیران ورزشی انجام شد. روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف، اکتشافی و از حیث جهتگیری، بنیادین محسوب میشود که با استفاده از رویکرد سیستماتیک استراوس و کوربین انجام شد. دادههای پژوهش از طریق 10 مصاحبه عمیق و نیمهساختاریافته با خبرگان مدیریت ورزشی در دانشگاهها و محققان حوزه توانمندسازی مدیران ورزشی گردآوری شد. مشارکتکنندگان به روش نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. تحلیل دادههای حاصل از مصاحبهها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. یافتهها: یافتهها نشان داد که الگوی توانمندسازی مدیران سازمانهای ورزشی شامل شش بُعد اصلی است: شرایط علّی (چهارچوب توسعه مدیران، نظام مشارکت مدیران)، عوامل زمینهای (ضرورت ارتقای حرفهای، ضرورت توانمندسازی ورزشی)، عوامل مداخلهگر (برنامههای توانمندسازی مدیران، همافزایی سازمانی در نظام توانمندی)، راهبردها (نیازهای مهارتی و آموزشی، زیرساختهای لازم برای توانمندسازی، صلاحیتهای کلیدی، افزایش نقش مدیران)، موانع (چالشهای سازمانی) و پیامدها (افزایش کارایی و بهرهوری سازمانهای ورزشی، بهبود فرآیند تصمیمگیری، ارتقای جایگاه ورزش در توسعه ملی و اقتصادی، افزایش انگیزه و رضایت شغلی مدیران ورزشی). نتیجهگیری: استفاده از این الگو میتواند منجر به ارتقای اثربخشی و کارآمدی مدیران ورزشی شود. پیشنهاد میشود که آموزشهای مستمر مدیریتی، تقویت تعاملات بین مدیران و سازمانهای ورزشی و توسعه ساختارهای حمایتی برای تسهیل فرایند توانمندسازی در اولویت قرار گیرد.
