جهان امروز تفاوت بسیار با گذشته دارد. از جمله مهمترین تفاوتهای آن میتوان به جهانیسازی اقتصاد، تولید انبوه و ظرفیت مازاد در اکثر صنایع، رقابت بر مبنای زمان، حجم انبوه اطلاعات، قدرت و دانش روزافزون مشتری اشاره کرد که اینهمه بیانگر پیچیدگی و یکپارچگی بازارها و پویایی محیط فراروی شرکتها و مؤسسات تولیدی و خدماتی است؛ در چنین وضعی، رقابتپذیربودن میتواند به دستیابی موقعیت مناسب و پایدار در بازارهای بینالمللی منجر شود.هدف از انجام این پژوهش طراحی الگوی رقابت پذیری در صنعت ورزشی ایران است. نوع و استراتژی پژوهش نیز ابتدا پس از تحلیل محتوای دادههای خام و تجزیه و تحلیل مفاهیم و مقولههای دریافت شده از دادهها، آنها را دسته بندی کرده و سپس از نظریه داده بنیاد استفاده کردیم .سپس با استفاده از رویکرد استراس و کوربین به ارائه مطالب پرداختیم. به منظور طراحی مدل مفهومی تحقیق، جامعه آماری نخبگان اقتصادی ورزشی(مدیران شرکت صادرکننده کالا و تجهیزات ورزشی کشور و اساتید دانشگاهی صاحب پژوهش در حوزه بازاریابی و اقتصاد ورزشی) بودند. در این پژوهش بیشتر از مصاحبه نیمه ساختارمند، استفاده شد و پژوهشگر با طراحی سؤالات باز- پاسخ نیمه ساختارمند، در حین مصاحبه، در تغییر نوع سؤال و در کم و زیاد کردن سؤال، کمی انعطاف دارد. جهت مصاحبه و جمعآوری داده در این پژوهش با توجه به کیفی بودن آن، از روش نمونهگیری هدفمند (غیرتصادفی)، استفاده کردو نمونه آماری با حضور 11 نفر تکمیل شد. روایی این پژوهش توسط مصاحبهشوندگان و سپس اساتید متخصص مورد بررسی قرار گرفت و تأیید گردید. پایایی نیز با استفاده از روش توافق درون موضوعی 86% بهدست آمد. برای کدگذاری دادهها به روش اشتراواس و کوربین از سه فن: کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی، استفاده نموده شده است که در هر مرحله به عناصر این روش یعنی، مفاهیم، مقولهها و قضیهها دست یافتیم. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که نهادهای حاکمیتی، نهادهای تحقیق و پژوهش، نهادهای بخش خصوصی و تعاونی، کیفیت و کمیت نیروی انسانی، زیربنای فناوری و تحقیق و توسعه، زیرساختهای ارتباطات و زیرساختهای فرهنگی و اجتماعی، برنامه ریزی برای هزینه ورودیها، مدیریت منابع انسانی داخلی و خارجی، نوآوریهای جدید در محصول و خدمات مربوطه، ایجاد انحصار بسته به تواناییها و نوآوری عوامل موثر بر رقابت پذیری یبنالمللی در صنعت ورزش هستند. بر اساس نتایج این پژوهش اختصاص تسهیلات، یارانه، ارز دولتی و وام برای واردات مواد اولیه مورد نیاز تولیدکنندگان داخلی برای بهبود رقابت پذیری بینالمللی صنعت ورزش ایران پیشنهاد میشود.
