شمس الدین رضایی

چکیده امروزه ورزش به عنوان سالم‌ترین و پر طرفدار‌‌ترین اوقات فراغت افراد جامعه قلمداد می‌شود. در همین خصوص یکی از ورزش‌ها و مکان‌های مهم ورزشی، شنا و استخر‌های شنا می‌باشد، که در میان افراد از استقبال بالایی برخوردار است و ورزشکاران این رشته روز به روز در حال افزایش هستند. یک ورزشکار خوب می‌تواند شنا کردن را به تنهایی از طریق تقلید یاد بگیرد، اما برای تبدیل شدن به یک شناگر فوق‌العاده نیاز به آموزش زیادی با نظرات و انتقادات بیرونی توسط مربی دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر سبک های رهبری بر عزت نفس و انگیزه ورزشی ورزشکاران رشته شنای کرمانشاه با توجه به نقش میانجی لذت بردن از ورزش و قصد ادامه مشارکت بود. پژوهش به صورت کمی (توصیفی ، همبستگی)و مبتنی بر پرسشنامه استاندارد ‌انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ورزشکاران شنا شهر کرمانشاه می‌باشد. با توجه به نامشخص بودن تعداد جامعه آماری، از روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس فرمول نمونه گیری کوکران، 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری متغیرهای تحقیق شامل پرسشنامه سبک رهبری باردنز و متزکاس (1969)، پرسشنامه عزت نفس روزنبرگ (1965)، پرسشنامه انگیزه ورزشی پل لیتیر و همکاران (2007)، پرسشنامه لذت بردن از ورزش مولن و همکاران (2011) بود. به منظور آزمون فرضیه‌های پژوهش از معادلات ساختای با نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده شد. نتایج آزمون فرضیه‌ها نشان داد سبک‌های رهبری بر عزت نفس، انگیزه ورزشی، لذت بردن از ورزش و قصد ادامه مشارکت‌ ورزشکاران شنا استان کرمانشاه تأثیر مثبت و معناداری دارد. همجنین نتایج نشان داد که لذت بردن از ورزش و قصد ادامه مشارکت بر عزت نفس و انگیزه ورزشی ورزشکارن شنا، تأثیر مثبت و معنادارد. در نهایت نتایج نشان داد که لذت بردن از ورزش و قصد ادامه مشارکت، رابطه بین سبک رهبری با انگیزه ورزشی و عزت نفس را به صورت جزئی میانجی می‌کند. با توجه به نتایج می‌توان گفت، سبک‌های رهبری می‌تواند باعث بهبود عزتت نفس و انگیزه ورزشی ورزشکاران شود. کلید واژه: سبک‌های رهبری، عزت نفس، انگیزه ورزشی، لذت بردن از ورزش، قصد ادامه مشارکت