هدف اصلی این پژوهش، تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه ورزش قهرمانی در ایران بود. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از روش نظریه دادهبنیاد به شیوه نظاممند استراوس و کوربین انجام شده است. برای گردآوری دادهها از دو روش مطالعات کتابخانهای و مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته با 21 نفر از نخبگان آشنا با حوزه ورزش قهرمانی استفاده شد. مشارکتکنندگان با روش نمونهگیری هدفمند و بهصورت گلولهبرفی انتخاب شدند. بهمنظور سنجش روایی کیفی، فرایند تأییدپذیری توسط شرکتکنندگان و بازبینی متخصصان انجام گرفت. همچنین، برای بررسی پایایی دادهها، از روش حسابرسی فرآیند بهره گرفته شد که در نتیجه آن، میزان توافق برابر با 93 درصد محاسبه گردید. فرآیند تحلیل دادهها بر اساس روش مقایسه مداوم و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. در مجموع، 362 کد مفهومی از مصاحبهها استخراج شد که پس از پالایش و طبقهبندی، در قالب 74 مقوله فرعی و در نهایت 11 طبقه (مقوله اصلی) ساماندهی گردید. این طبقات شاملِ سیاستزدگی و تداخل ساختاری در نظام حکمرانی ورزش قهرمانی، توسعه ورزش قهرمانی ایران، اصلاح و تقویت ساختارهای حکمرانی و مدیریت ورزش، تجاری سازی و خصوصیسازی صنعت ورزش، گسترش نظام باشگاهداری حرفهای و تقویت دیپلماسی ورزشی، توسعه زیرساختها و فضاهای ورزشی استاندارد، طراحی نظام ملی استعدادیابی ورزشی، مدیریت اثربخش و کارآمد، فضای کلان و ظرفیتهای درونسازمانی، منابع انسانی کارآمد و پایداری چندبعدی و کارآمدی راهبردی در نظام ورزش قهرمانی میباشد.
