این تحقیق به بررسی کنش گفتاری تشکر در گویش کردیایلامی براساس نظریهی کنشهای گفتاری آستین (1962) و سرل (1969) میپردازد. ابزار جمعآوری دادهها یک آزمون تکمیل گفتمان (DCT ) 20 گزینهای بود که موقعیتهایی را مجسم میکرد که افراد معمولاً ابراز تشکر میکنند. این آزمون سپس توسط 240 گویشور ایلامی تکمیل شد. با بررسی دادهها در مجموع 20 راهبرد ابراز تشکر شناسایی شدند که "تشکر ساده"، "درک زحمت" و "قول جبران" به ترتیب بیشترین فراوانی را داشتند. همچنین، تعداد 14راهبرد مختص فرهنگ ایرانی و اسلامی و متأثر از باورهای دینی تشخیص داده شدند که تعداد 9 راهبرد انواع دعاها بودند (30.7% در مجموع) که عمدتاً از اعتقادات و باورهای دینی نشأت میگیرند. 5 راهبرد دیگر نیز بیشتر جنبه اخلاقی و اجتماعی دارند و به ستایش فرد و لطف او در حق گوینده معطوف هستند. به علاوه نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین مردان و زنان و گروههای سنی مختلف و افراد با سطح تحصیلات و مشاغل مختلف در این زمینه وجود ندارد. واژگان کلیدی: کنش گفتاری، تشکر کردن، فرهنگ ایرانی- اسلامی، گویش کردیایلامی
