تکیه یکی از مقولات مهم واجشناختی و مربوط به هجاست . هدف پژوهش حاضر، بررسی تکیه در افعال زبان کردیایلامی در چارچوب نظریهی وزنی هیز (1995 (است. جهت انجام این پژوهش، تعداد 10 کلمه از مقولهی نحوی فعل انتخاب گردید و توسط پنج گویشورِ کردزبان مرد که دارای میانگین سنی 40 تا 60 سال و توانایی خواندنونوشتن در سطح ابتدایی بودند، تلفظ شدند. هر کلمه سه بار توسط گویشوران ادا گردید. مجموع 150 طیفنگاشت با استفاده از نرمافزار Praat بهدست آمد و مورد بررسی قرارگرفت. بر اساس واکههای موجود در هر کلمه بسامدپایه، شدت و دیرش تا سه رقم اعشار اندازهگیری شد. سپس با استفاده از نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل آماری انجام گرفت و گرافهایی با استفاده از برنامهی Excel برای آنها رسم شد. در بررسی دادهها، جهت انجام تحلیلهای آماری از آزمونهایی چون کلموگروف اسمیرنوف، تیوابسته یا زوجی، ویلکاکسون و اندازهگیری-هایمکرّر استفاده شد. نتایج بدستآمده بدین شرح است: در زبان کردیایلامی، عامل ایجادکنندهی تکیهی واژگانی، همبستهی آکوستیکی بسامدپایه است. در این زبان جایگاه تکیه، بر یکی از هجاهای ابتدایی کلمات است .
