چکیده بررسی زبانها نشان میدهد که زبانها شباهتها وتفاوتهایی با هم دارند. دو زبان فارسی و کردی نیز که از جمله زبانهای غنی هستند، از این قاعده مستثنی نیستند و دارای شباهتها وتفاوتهایی با یکدیگرند. یکی از این موارد مبحث اسم معرفه و نکره است. دادههای این تحقیق از سخنان نگارندگان به عنوان سخنگویان بومی این زبان و دیگر افراد در دسترس در شهر سنندج و منابع کتابخانهای، جمعآوری شدهاند و ملاک تعیین خوشساختی یا بدساختی دادهها نیز قضاوت همین افراد بوده است. دادههای مورد نظر در قالب جملات گردآوری شدند و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. با تجزیه وتحلیل دادهها تفاوتها و شباهتهای اسامی معرفه و نکره در دو زبان فارسی و کردی سورانی مشخص و تبیین گردیده است. در زبان کردی برای ساخت اسامی معرفه از وندهای مشخصی استفاده میشود و این دلیلی بر نشانداربودن اسامی معرفه در این زبان است. امّا در زبان فارسی هیچ وند و قاعدهای برای ساخت اسامی معرفه وجود ندارد و همین امر دالّ بر بینشانبودن اسامی معرفه در زبان فارسی است. البته این دو زبان در ساخت اسامی نکره دارای اشتراک هستند و اینکه اسامی نکره در هر دو زبان نشاندارند و برای ساخت اسامی نکره از قواعد و علایم خاصی استفاده میشود. این تفاوتها و شباهتها غنای هر دو زبان را نشان میدهد. زبانشناسان ودستورنویسان در بینشانبودن اسامی معرفه در زبان فارسی تقریباً همرأی هستند و نظرات مشابهی دارند و همچنین در مورد نشانداربودن اسامی معرفه در زبان کردی نیز اتفاق نظر وجود دارد. کلیدواژهها: معرفه، نکره، زبان کردی، زبان فارسی، نشانداری.
