از مباحث مهم مطرحشدۀ چند دهۀ گذشته در ایران و جهان، مسئلۀ جمعیت و کنترل یا افزایش آن است. دراینباره روایات متعدد و گاه به ظاهر متعارضی در منابع روایی شیعه وجود دارند که میطلبد از جهت سند، اعتبارسنجی و از جهت متن، تبیین و تحلیل گردند. برای دستیابی به این هدف، ابتدا اعتبار سندی روایات مشوق فرزندآوری و سپس روایاتی که به نوعی به کنترل موالید اشاره دارند بررسی شده، آنگاه با تکیه بر دیدگاه رجالیون و تحلیل روایات صحیحِ مشوقِ فرزندآوری، به اثبات رسیده که حکم اولیۀ تکثیر نسل و ازدیاد فرزندآوری، رجحان و استحباب است و از روایتی که توهم مخالفت آن با ازدیاد نسل میرود، چنین استفادهای نمیشود.
