حیله شرعی عبارت است از راه چاره گریز از مخالفت با قانون و حکم الزامی شرع مقدس، عبور از تنگناهای آن یا جلوگیری از تحقق یک حکم الزامی. غالباً هدف کسانی که از این راه ها استفاده می کنند، فرار از ارتکاب حرام و نجات از مضیقه و تنگناهای شرعی است. در اینکه آیا به کارگیری حیله شرعی جایز است یا خیر، و در صورت جواز، چه نوع حیله هایی مجاز می باشد، اختلاف نظر وجود دارد. از مهم ترین موارد کاربرد آن، استفاده از حیله در باب ربا می باشد که به دو گونه ربای معاملی و قرضی رخ می دهد. در این پژوهش ضمن بررسی کاربرد حیله در ربای معاملی با رویکردی به نظر امام خمینی، مشروعیت آن رد شده است.
