اقدامات پزشکان در راستای درمان بیماران نه تنها مشروعیت، بلکه ضرورت دارد و واجب کفایی است. گاهی بیمار در اثر معالجه، تلف و یا دچار ضرر میشود، در آن صورت این سؤال به وجود میآید که آیا پزشک، ضامن است یا خیر. پاسخ به این سؤال نیاز به بررسی موضوع از جنبههای مختلف دارد. در این پژوهش که موضوع از دیدگاه فقه امامیه و مذاهب چهارگانه اهل سنت به روش توصیفی تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته، چنین به دست آمده است که نمیتوان پزشک را به طور مطلق ضامن دانست و یا رأی بر تبرئه او داد؛ بلکه در صورت عدم أخذ برائت، نداشتن تخصص کافی و یا وقوع کوتاهی از او ضامن میباشد؛ در غیر این صورت ضامن نیست.
