یکی از موضوعاتی که در فقه امامیه از جمله ی مطهرات محسوب شده و دیدگاههای متنوعی را در باره شرایط مطهریت و حدود و ثغور آن متوجه خود دیده، غیبت مسلمان است، بدینمعنا که اگر شخص مسلمان برای مدتی غایب شود، در صورتیکه بدن و سایر متعلّقاتِ او؛ مثل لباس، فرش، ظرف و غیر آنها متنجّس باشد، به طهارت آنها حکم میشود. بسیاری از فقها در حالی به حکم به طهارت مسلمان بر اساس غیبت او و ذیل شرایطی خاص و یا به مطهریت ظاهر حال مسلمان معتقدند که در موضوعیت و حتی طریقیت این دو عنوان در حکم به تطهیر، تردید جدی وجود دارد. در این تحقیق که به روش توصیفی تحلیلی انجام شده، پس از بررسی اقوال و ادله فقها در خصوص مطهریت غیبت مسلمان و شروط آن، و نیز در باره مطهریت ظاهر حال مسلمان، به دست آمد که این دو عنوان، نقشی مستقل در مطهریت بدن و متعلقات او ندارند؛ بلکه آنچه که نتیجه اش مطهریت است، اتصاف شخص به «وصف مسلمانی» است که شمولش از دو عنوان مذکور بیشتر خواهد بود.
