زمینه وهدف: بیماریهای عفونی و ویروسی گاه چنان در جامعه پیشرفت می کنند که برای مهار آنها راههای خاصی مانند واکسیناسیون عمومی در نظر گرفته می شود؛ زیرا واکسن افزون بر خاصیت پیشگیری از بیماری و سببیت در ارتقای سلامتی و توسعه جامعه بر بنیاد محافظت از جان انسان، اثربخشی سریع دارد. از لوازم واکسنی که در برنامه های ملی ایم نسازی مورد استفاده قرار می گیرد، بی خطر بودن آن است؛ اما گاه افزون بر عوارض جانبی، دارای واکنشهای شدید حتی با درصد شیوع بسیار اندک هستند. این نوشتار، زیانهایی که در اثر تزریق واکسن کوید 19رخ می دهد را بررسی کرده و بر یک بنیاد فقهی، مسئولیت مدنی در این زمینه را به اثبات رسانده است. مواد و روشها: نوشتار پیشِ رو به شیوه توصیفی و تحلیلی، شرایط تحقق زیان ناشی از واکسن کوید19و بنیاد مسئولیت مدنی در این زمینه را بررسی کرده و با استفاده از منابع کتابخانه ای مسئولیت مدنی را در برابر زیانهای ناشی از تزریق این واکسن مورد ارزیابی قرار داده است. نتیجه گیری: بر پایۀ نظریۀ احترام که دارای پشتوانۀ قرآنی و حدیثی است و بر حرمت سلامتی افراد و اهمیت آن و نیز بر عدم جواز تضییع حقوق دیگران تصریح دارد حق سلامتی افراد نباید نادیده انگاشته شود. بر همین اساس، در نوشتار حاضر مسألۀ ضمان دربرابر زیانهای ناشی از واکسن COVID-19 به اثبات رسیده و با توجه به مشاهدات و وجود نمونه هایی دالّ بر ایراد زیان در اثر تزریق واکسن، ضمن موضوع شناسی دقیق، حسب مورد، کاشف واکسن، سازندۀ واکسن، دولت به عنوان وارد کنندۀ آن و هر فرد یا ارگانی که سبب خطای برنامه واکسن بوده و در هر مرحله سبب ایراد زیان گشته، به عنوان مسئول جبران زیان شناخته شده و باید خودش یا به کمک بیمه از راه ارش یا دیه از عهدۀزیان برآید.
