ایذا و آزردن دیگران یکی از محرماتی است که عواقب و آثار منفی تربیتی متعددی دارد و به همین سبب، مانعی مهم در راه رسیدن انسان و جامعه انسانی به رشد و کمال محسوب میشود. به دلیل ابتلای زیاد جامعه به این موضوع، انجام تحقیقی در این خصوص که آثار تربیتی آن را شناسایی و به بررسی بگیرد، اهمیت و ضرورت فراوانی دارد. در این پژوهش که به روش توصیفی - تحلیلی و با هدف شناسایی و تبیین آثار ایذا انجام پذیرفته، به دست آمده که اذیت و آزار دیگران در هر قالبی که صورت بگیرد، حرام است و این حرمت، اختصاص به ایذای مؤمن ندارد. نیز این نتیجه حاصل شد که آثار منفی تربیتی مختلفی از قبیل تضعیف اعتماد به نفس شخص متأذی، ایجاد کینه و عداوت در او، سستی یا زوال اخوت و برادری، رواج خشونت و پرخاشگری در جامعه، قانونگریزی و بر هم خوردن آرامش روحی روانی فرد متأذی دارد و سبب از بین رفتن وحدت و یکپارچگی جامعه میشود.
