مباحث مربوط به اکراه با توجه به ماهیت خاص آن، از دیرباز مورد توجه مکاتب حقوقی و فقهی قرار گرفته و بحث و بررسیهای زیادی درباره آن انجام شده است. این رساله، اکراهِ مرد به زنا را بر اساس ماده 224 قانون مجازات اسلامی و نظریه مشهور فقیهان مورد بحث قرار داده است. سوال اصلی اینکه آیا اکراه مرد به زنا امکان دارد و رویکرد فقیهان امامیه و اهل سنت به این موضوع چیست؟ فرضیه تحقیق این است که بر مبنای دلایل فقهی و نیز مستندات طبی، اکراه مرد به زنا امکانپذیر است. بند ت ماده 224 قانون مجازات اسلامی، تنها به اکراه زن به زنا اشاره کرده است. نظریه مخالف مشهور نیز، اکراه مرد به زنا را نمیپذیرد. نتایج این پژوهش آن است که دلایل نظریه مخالف مشهور در این زمینه، مدعای آنان را اثبات نمیکند و نظریه مخالف را با دلایل متعدد مورد نقد و بررسی قرار داده و نظریه مشهور را با استدلالهای حلی و نقضی تایید کرده است. دستاورد این پژوهش ضرورت توجه به مستندات طبی و علمی در موضوعاتی از این قبیل و تاثیر مستندات پزشکی در احکام فقهی از جمله، موضوع این پژوهش است. روش این رساله در جمعآوری دادهها، کتابخانهای و در تحلیل و بررسی، توصیفی_تحلیلی است.
