پسابهای نفتی امولسیونهای پایدار آلی/ آبی هستند که تصفیه آنها از اهمیت زیادی برخوردار است. تصفیه شیمیایی با استفاده از دیامولسیفایر یکی از روشهای متداول در این زمینه میباشد. این تحقیق با هدف بررسی و تعیین مقدار بهینه پارامترهای موثر بر عملکرد دیامولسیفایر در تصفیه پساب نفتی انجام شده است. به این منظور طراحی آزمایش سطح پاسخ برای بررسی تاثیر متغیرهای موثر (غلظت دیامولسیفایر، دما و pH) و برهمکنش بین متغیرها بر عملکرد دیامولسیفایر به عنوان پارامتر هدف بکار گرفته شد. آزمایشها با استفاده از اکسید گرافن بعنوان دیامولسیفایر و روش تست بطری انجام شد. نتایج، صحت مدل درجه دوم بدست آمده را اثبات نمود و نشان داد که عملکرد دی-امولسیفایر شدیداً به غلظت بستگی دارد. بهترین عملکرد یا بعبارتی بالاترین جداسازی نفت از پساب (شرایط بهینه عملیاتی) در غلظت mg/l 33، دما (C0) 7/29 و pH برابر 9/2 بدست میآید.
