افزایش عمر مفید مخازن نفت، همواره یکی از دغدغههای اصلی کشورهای دارنده این منابع بوده است. این کشورها سالانه سرمایهگذاری قابلتوجهی را به پروژههای پژوهشی در زمینه روشهای بهبود بازیافت از مخازن اختصاص میدهند و تلاش میکنند با انتخاب بهینهترین شیوهها، حداکثر استفاده را از ذخایر خود ببرند. از جنبههای مهم در مدیریت مخازن، بهرهبرداری اصولی از منابع، انتخاب راهکارهایی برای حفاظت از مخزن، افزایش بازدهی تولید و حفظ این بازدهی در سطح مطلوب در درازمدت است. در این مطالعه، ترکیبات شیمیایی متعددی همچون سیلیکا، اکسید آهن، سیلیکا/ اکسید آهن و سیلیکا و اکسید آهن اصلاحشده در قالب نانوسیال ساخته شد. جهت شناسایی و بررسی ویژگیهای ترکیبات سنتز شده، از روشهای پراش پرتو ایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و طیفسنجی مادون قرمز (FTIR) بهره گرفته شد. همچنین، برای ارزیابی تأثیر این نانوسیال بر پایداری آسفالتین و تغییر ترشوندگی سنگ، آزمایشهایی شامل سیلابزنی مغزه، اندازهگیری زاویه تماس و سنجش کشش سطحی انجام پذیرفت.نتایج آزمون پتانسیل زتا، پایداری بالای نانوسیال را با مقدار 22/63- میلیولت نشان داد. اندازهگیری کشش بینسطحی نانوسیال در برابر نفت خام، مقدار 11/18 میلینیوتن بر متر را ثبت کرد. نتایج حاکی از آن است که بیشترین کاهش در کشش بینسطحی نسبت به مقدار مرجع، در غلظت ppm 600 رخ داد. در بخش بررسی ترشوندگی، زاویه تماس اولیه 145 درجه، مؤید حالت شدیداً نفتدوستی نمونه سنگ بود. با این حال، نتایج نشان داد که با افزایش زمان تماس و غلظت نانوسیال، زاویه تماس به شکل قابل ملاحظهای کاهش مییابد؛ به گونهای که در غلظت بهینه ppm 600 ، زاویه تماس از 145 درجه به 24 درجه رسید که نشاندهنده تغییر ترشوندگی به سمت حالت آبدوستی است.
