پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل بازنمایی ابعاد سرمایه جنسی در اشعار حشمتالله منصوری جمشیدی، یکی از شاعران محلیسرای معاصر استان ایلام، انجام گرفته است. چهارچوب مفهومی این پژوهش برگرفته از مفهوم سرمایه جنسی کاترین حکیم و ابعاد آن است . ابعاد مختلفی چون زیبایی، جذابیت جنسی، مهارتهای اجتماعی، شیوهی ظاهر شدن در جامعه، سرزندگی و مسائل جنسی را به عنوان سرمایهای مستقل و مؤثر در زندگی اجتماعی معرفی میکند. روش تحقیق این مطالعه، تحلیل محتوای کیفی است. جامعه هدف پژوهش، اشعار مجموعهی «دلیل و دلبر» اثر منصوری جمشیدی است. فرایند کدگذری ، تستخراج مفاهیم و تعیین تمهای فرعی و اصلیاز طریق راهبرد تحلیل مضمون (تحلیل تماتیک) انجام پذیرفت. بر اساس یافتههای پژوهش معشوق در شعر منصوری جمیدی نه فقط بهعنوان سوژهای زیباییشناختی، بلکه بهمثابه حامل نوعی سرمایه نمادین و اجتماعی تصویر میشود. زیبایی اسطورهای، تأثیر اجتماعی زیبایی، جذابیت نگاه و رفتار، عطر بدن، پوشش، خرامیدن و غمزه از جمله مفاهیمی هستند که در این اشعار با بسامد بالا حضور دارند. همچنین، مواردی از مدیریت بدن، بدنمندی و عشق سیال نیز هرچند محدود، مشاهده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که اشعار این شاعر محلی، علاوه بر غنای ادبی، ظرفیت بالایی برای تحلیلهای جامعهشناختی دارند و میتوانند بستری مناسب برای مطالعهی مفاهیم نوین اجتماعی از جمله سرمایه جنسی در ادبیات محلی فراهم سازند.
