رویکردهای عام گرایانه یا خاص گرایانه و نیز ویژگیهای اجتماعی و جمعیت شناختی افراد, در میزان تعلق خاطر آنان به هویت ملی موثر است. مقاله حاضر با استناد به داده های تجربی, فرضیه مذکور را در بین دانش آموزان دوره متوسطه مورد ارزیابی قرار داد. یافته های پژوهش نشان داد که بین خاص گرایی و میزان تعلق خاطر به هویت ملی رابطه معناداری وجود دارد. از سویی دیگر, بین ویژگیهای اجتماعی و جمعیت شناختی دانش آموزان (جنسیت, طبقه اجتماعی, تحصیلات والدین و محل سکونت) و میزان تعلق خاطر به هویت ملی, همبستگی وجود دارد. علاوه بر این, یافته های جانبی این پژوهش, از بروز گرایشی در دانش آموزان به سوی هویتهای جمعی کلان (دینی و جهانی) حکایت دارد.
