در عصر حاضر، پایدارترین رشد اقتصادی در جهان مربوط به اقتصادهای دانایی محور است. تحریم های اقتصادی، ابزاری جهت نیل به اهداف و مقاصد سیاسی است و یکی از عوامل تاثیرگذار روی روابط اقتصادی و سیاسی کشورها می باشد. هدف از پژوهش حاضر یافتن پاسخ مناسب این سوال است که تحریم اقتصادی چگونه می تواند بر روابط اقتصادی و سیاسی و بین الملل تاثیرگذار باشد؟ بنابراین ابتدا تعریفی از تحریم اقتصادی ارائه می دهیم و سپس آن را به عنوان یک نوع ابزار دیپلماتیک تفسیر می کنیم و ضمن بررسی الگوهای رفتاری سیاست خارجی دولت های مختلف آمریکا در قبال ایران، تاثیر تحریم های وارده بر کشور را از جنبه های مختلف مورد ارزیابی قرار داده ایم. یافته های پژوهش نشان می دهد که تحریم از سوی کشورهایی اعمال می گردد که در ساختار نظام بین الملل دارای ثبات هژمونیک باشند. قراین و نشانگان موجود بر رفتار دیپلماتیک کشورهای دارای ثبات هژمون، حکایت از این مسئله دارد که اعمال تحریم از میان گزینه های تنبیهی می تواند بیشترین اثربخشی را در تعقیب سیاست خارجی کشورها داشته باشد. چنین نشانگانی را می توان در رفتار سیاست خارجی کشورهای دارای هژمون، مانند آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران مشاهده کرد.
