ژان رنه لادمیرال در حوزه نظریهپردازی ترجمه با رویکرد مقصدگرا معتقد است که محدود نمودن ترجمه به رمزگردانی ساده نادرست بوده و مترجم باید به تولید معنا ویا آفرینش مجدد بپردازد. این نظریهپرداز راهکارهایی از جمله جابجایی، ابهام زدایی، افزودهسازی و... ارائه داده است. مقاله حاضر به روش توصیفی- تحلیلی با تکیه بر رویکرد لادمیرال، به بازخوانی ترجمه رضا عامری از رمان «موسم الهجره إلی الشمال» اثر طیب صالح -کاندید جانشینی «نجیب محفوظ»- میپردازد. جستار حاضر نمونههایی از ترجمه راکه طبق مؤلفههای لادمیرال موفق بودهاند، ارائه و توفیقشان را طبق مؤلفهها تحلیل نموده است. سپس نمونههایی دیگر را ذکر کرده که طبق مؤلفهها موفق نبودهاند و دلایل عدم توفیق نیز بیان شده است. در پایان، دلایل قوت و ضعف ترجمۀ عامری بر اساس نظریۀ لادمیرال نشان داده شده است. نتیجه پژوهش نشان میدهد، مترجم در مباحث ابهام زدایی وافزوده سازی کاملا موافق با مؤلفههای لادمیرال عمل نموده و متنی خوانا و قابل فهم در فرهنگ مقصد ارائه داده است. ولی در پارهای موارد، به ویژه در نمونههای مباحث جابجایی وحذف، مترجم مؤلفههای الگوی لادمیرال را نابجا استفاده نموده و در انتقال معنا و بلاغت، به داستان لطمه وارد ساخته است. در مبحث حق انتخاب مترجم، نیز تا حدودی موفق بوده و در نهایت طبق آمار گرفته شده بر اساس تعداد نمونهها، مترجم بیش از آنکه به متن مبدأ پایبندی حداکثری داشته باشد، رویکردی مقصدگرا داشته و با ایجاد تعادل در سطح معانی اولیه واژگان، به مخاطبان زبان مقصد، توجه نموده است.
