زیارت، جلوهای از باورها و اعتقادات مذهبی است که با احساسات پاک و عواطف عالی همراه میگردد.زیارت شخصیتهایی مانند پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و امامان معصوم (علیهم السلام) به عنوان بزرگ ترین موحدان و محبوبان خدا، در حقیقت بیعت با خدا و زمینه ساز اطاعت از خداست. در روایات پیشوایان معصوم (علیهمالسّلام) بر زیارت اماکن مقدس تاکید زیادی شده است و سیرهی عملی اهلبیت (علیهمالسّلام) و علمای بزرگ گواهی محکم بر این مهم هست، چرا که زیارت این اماکن مقدس فواید زیادی در زندگی فردی و اجتماعی انسان و همچنین در زندگی اُخروی انسان دارد. یکی از اسرار و فواید زیارت خاندان وحی و بزرگداشت نام و یاد آنان، تقرب و نزدیکی به خدا و جلب عنایت و توجهات ویژه او است. همچنین موجب دوری از گناهان میشود. زیارت، چون پیوند و تجدید عهد با بندگان خالص خداوند است، زمینه ساز کسب صفات شایسته و عامل رشد معنوی و در نتیجه تقرب به خدا میگردد. برای زیارت آدابی همچون اذن دخول، ذکر تکبیر و تسبیح، خضوع و خشوع، آراستگی و غسل زیارت ذکر شده است . در این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی و ابزار کتابخانهای؛ آداب زیارت و فواید آن علی الخصوص بعد روحانی و معنوی مورد نقد و بررسی قرار خواهد گرفت.
