«شهرزاد» اثر ماندگار پدر نمایشنامهنویسی عربی؛ توفیرق الحاریم برا اسرتناد بره داسرتان هزارویرک شرب در امهای فلسفی ابداع شده و نه تنها در بعُد اندیشگانی، بلاره از نظرر ادبری نیرز حرائز اهمیرت اسرت. همروارهنمقولههایی و ود دارند که به دلی تعلق به فرهن مبدأ به راحتی قاب انتقال به متن مقصد نیستند. انتقال ای مقولهها که به نام مقولههای فرهن محور شناخته میشوند با دشواری زیادی روبهرو است. پیونردهای آثرار ادبی و نویسندگان مل مختلف و کشف منابع الهامبخش آنان در حیطه ادبیات تطبیقری بررسری میشرود. از این رو، تر مه میتواند ابزار بسیار مهم و کاربردی برای ایجاد این ارتباb باشد. تر مه مقووت فرهنگی در بحثهای تر مه شناسی، موضوعی پیچیده و هزارتو است. مقووتی که انعااسدهندب فرهن یک امعره هستند معمووً برای سایر وامع که دارای فرهنگی متفاوتاند، غیرقاب درک بوده و گاه نیز منجر به ایجراد سوءتفاهم میشوند. نمایشنامه «شهرزاد» از سوی آقایان عبدالمحمد آیتی و محمد لرادب شرریعت بره زبران فارسی تر مه شده است. این پژوهش بر آن است که دو برگردان فارسی را با تو ه به ار وب نظری پیتر نیومارک مورد بررسی و تحلی قرار دهد. مهم ترین یافتههای پژوهش حاضر که با روش تولیفی-تحلیلری و با استفاده از ابزار کتابخانهای نوشته شده، بیانگر ایرن مطلرب اسرت کره نمایشرنامه «شرهرزاد» هرار مقولره فرهنگی موردنظر نیومارک را داراست و مقوله بومشناسی در این متن نمایشی ایگراهی نردارد و متر مران برای تر مه این نمایشنامه بیشرتر از راهارار معرادل فرهنگری اسرتفاده کررده و بردین ترتیرب هرر دو مترر م تر مهای مخاطبمحور ارائه دادهاند
