رمان (ساقه بامبو) به عنوان یکی از برجسته ترین آثار معاصر عربی، به بررسی هویت، بیگانگی فرهنگی و جست و جوی تعلق اجتماعی در بستر زندگی شخصیت اصلی یعنی (عیسی)، می پردازد. هدف پژوهش حاضر واکاوی ابعاد مختلف تاب آوری در این شخصیت است؛ مفهومی که در ادبیات روان شناسی به معنای توانایی فرد در سازگاری مثبت با شرایط دشوار و بازگشت از بحران ها تعریف می شود. در این تحقیق با رویکرد کیفی و روش تحلیل محتوای متن، سطوح گوناگون تاب آوری در مسیر زندگی (عیسی)، بررسی می گردد. یافته ها نشان می دهد که قهرمان رمان با وجود تجربه طرد اجتماعی، تبعیض نژادی، بحران هویت و تضاد فرهنگی، از سازو کارهایی همچون امید به آینده، بازسازی معنا، حفظ روابط حمایتی و تکیه بر باورهای درونی برای ادامه زندگی بهره می گیرد. این امر بیانگر آن است که رمان (ساقه بامبو) نه تنها روایتی از رنج بی ریشگی و غربت است بلکه تصویری عمیق از مقاومت و تاب آوری انسان در برابر فشارهای روانی و اجتماعی ارائه می دهد. نتیج پژوهش می تواند در مطالعات میان رشته ای ادبیات و روانشناسی، به ویژه حوزه تاب آوری و هویت فرهنگی، مورد استفاده قرار گیرد.
