هر ساله 20 تا 40 درصد محصولات کشاورزی به دلیل آفات و بیمارگرهای گیاهی از بین میروند. مدیریت این عوامل بیشتر بر پایه ی آفتکشها و قارچکشهای سمی متکی است که برای انسان و محیط زیست مضر میباشد. استفاده غیر منطقی از سموم معمولی باعث ایجاد مقاومت در عوامل بیماریزا و اثرات سوء برانسان، بهداشت و محیط زیست شده است. برای غلبه بر این مشکلات محققین شروع به یافتن راههایی برای مدیریت بیماریهای گیاهی کردند. بهکارگیری فناوری نانو در مدیریت بیماری-های گیاهی میتواند باعث کاهش سمیت، افزایش ماندگاری و افزایش حلالیت آفتکشها در آب و در نهایت کاهش اثرات زیست محیطی مثبتی میشود. نانوذرات به سه روش شیمیایی، بیولوژیکی و فیزیکی سنتز میشوند. امروزه ثابت شده است که روشهای بیولوژیکی روشهای سودمندتری میباشند چرا که سنتز سریع و بیخطری داشته، در شرایط اتاق قابل انجام بوده و علاوه بر این نیاز به الزمات فیزیکی زیادی ندارد.
