شیوع بیماریهای گیاهی، خطرات قابل توجهی برای امنیت غذایی جهانی و پایداری زیست محیطی در سراسر جهان ایجاد میکند. این مسأله منجر به از دست رفتن بهرهوری اولیهی محصولات گیاهی و تنوع زیستی شده که تأثیرات منفی بر شرایط محیطی و اجتماعی- اقتصادی در مناطق مختلف جهان را در پی خواهد داشت. تغییرات اقلیمی، تغییر و تکامل بیمارگر، برهمکنشهای میزبان و بیمارگر و تسهیل ظهور سویههای جدید بیماریزا، خطر شیوع بیماریهای را افزایش میدهد. بیمارگر می تواند به مناطق دیگر گسترش پیدا کند و بیماریهای گیاهی را در مناطق جدید افزایش دهد. در این بررسی، به چگونگی افزایش بیماریهای گیاهی با توجه به تغییرات شرایط اقلیمی و تأثیر این تغییرات در بهرهوری گیاهان در اکوسیستمهای طبیعی و کشاورزی پرداخته میشود. تأثیرات فعلی و آینده تغییرات اقلیمی بر جغرافیای زیستی بیمارگر، بروز بیماری و شدت آن، تأثیرات آنها بر اکوسیستمهای طبیعی، کشاورزی و تولید مواد غذایی نیز مطرح میشود. اصلاح و ادغام نظریههای تکاملی زیست محیطی در تحقیقات میتواند به درک و پیشبینی نحوهی گسترش بیمارگر در شرایط اقلیمی آینده کمک کرده و درنتیجه خطر شیوع بیماری گیاهی را کاهش میدهد. همچنین نظارت و مدیریت مؤثر بیماریهای گیاهی از امنیت غذایی طولانی مدت و پایداری اکوسیستمهای طبیعی حمایت خواهد کرد.
