سرعت روبه رشد شهرنشینی و صنعتیشدن منجر به افزایش آلودگیهای زیست محیطی ناشی از مواد شیمیایی تولید شده از صنعت تولید) مواد شوینده و رنگ(، بخشهای کشاورزی )کودها و آفتکشها(، صنعت معدن )سیانید و اسید سولفوریک( و شرکتهای ساختمانی )سیمان و فلزات( شده است. این آلایندهها اثرات نامطلوبی بر سلامت گیاهان، جانوران و انسان دارند و علاوه بر این باعث از بین رفتن جمعیت میکروبی در محیط خشکی و آبی میشوند. بنابراین حذف این آلایندهها ضروری به نظر میرسد. روشهای شیمیایی و فیزیکی متفاوتی برای حذف این آلایندهها وجود دارد که هر کدام چالشهای متفاوتی دارند. در سالهای اخیر جایگزین مناسبی به نام زیستپالایی ترویج یافته است. زیستپالایی شامل استفاده از عوامل زیستی مانند گیاهان، قارچها و باکتریها برای حذف یا کاهش اثرات آلایندههای زیست محیطی است. اما میکروارگانیسمهای قارچی و باکتریایی در درجه اول به دلیل رشد سریع و دستکاری آسان نسبت به گیاهان بیشتر مورد استفاده قرار میگیرند.
