برای نجات تنوع زیستی نیاز به بدست آوردن دادههای دقیق در مورد اندازه جمعیت و توزیع گونه در مقیاس اکولوژیکی و زمانی است. پایش گونههای قارچی به روش های ریختشناسی و مولکولی معمول دارای نقایصی بوده از جمله قابل تفکیک نبودن گونههای نزدیک به هم از نظر شکل ظاهری، زمانبر بودن شناسایی ریختشناسی گونههای قارچی و قابل کشت نبودن بعضی از گونهها اشاره کرد. اما امروزه با به روی کار آمدن فناوریهای نوین مانند بارکدگذاری دی اِن اِی و متابارکدینگ تا حدودی مشکل شناسایی گونههای قارچی در هر مرحله رشدی، افزایش و تسهیل کشف گونههای نهفته و میکروسکوپی و موجوداتی که دارای ریخت شناسی پیچیده و غیر قابل دسترس هستند حل شده است. متابارکدینگ یک روش سریع با توان عملکردی بالا برای شناسایی چندین گونه به صورت همزمان بر اساس قطعهای از DNA ازجوامع میکروبی پیچیده مانند خاک و آب(جانداران آب شیرین و دریا) میباشد. این رویکرد بالقوه دگرگون کننده، شناسایی تنوع زیستی و ارزیابی سلامت اکوسیستم را تسهیل می کند. در این روش DNA از منابع مختلفی و گروههای تاکسونومیک مختلف می تواند همزمان آنالیز شود. محتویات DNA می تواند با پرایمرهای عمومی تکثیر و سپس تعیین توالی شود.
