هر ساله به دلیل افت تحصیلی میزان زیادی از امکانات، منابع و استعدادهای بالقوه انسانی در سازمان آموزش و پرورش و خانوادهها هدر میرود. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر افت تحصیلی دانش آموزان در شهر ایالم صورت گرفت. برای تحقق این هدف، از روش پیمایشی- همبستگی استفاده شد. جامعۀ آماری پژوهش، دانش آموزان مقطع متوسطه 1 و 2 در شهر ایالم و در سال تحصیلی 98-99 بوده که با استفاده از فرمول کوکران 152 نفر انتخاب شده و بر مبنای نمونهگیری تصادفی ساده در بین آنان پرسشنامه استاندارد پالوز و ماریکوتو )201۳( و بهزادی)1۳92( توزیع شده است. بعد از جمع آوری دادهها، تجزیه و تحلیل بر مبنای spss و lisrel صورت گرفته است. یافتهها بیانگر آن است که عوامل درونی نظام آموزشی مانند نامناسب بودن محتوای برنامه ها با نیازها، استعدادها و عالیق دانش آموزان؛ نامناسب بودن شرایط و فضای کالس درس با نیازها و شرایط اجتماعی-روانی دانش آموزان؛ نامناسب بودن معلمان از نظر شایستگی ها و شیوه تدریس؛ تعامل معلم و شاگرد و همچنین عوامل بیرونی نظام آموزشی مانند فقر و محرومیت اقتصادی، وضعیت خانوادگی و فقر فرهنگی بر مساله افت تحصیلی دانش آموزان در شهر ایالم تاثیر معناداری دارد.
