زهرا رضایی نسب

طلاق عاطفی اولین مرحله در فرایند طلاق و بیانگر رابطه زناشویی رو به زوالی است که احساس بیگانگی جایگزین آن می‌شود و آن را مهمترین عامل از هم گسیختگی خانواده در نظر گرفته‌اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر طلاق عاطفی در میان زوجین در شهر کوت عراق انجام گرفته است. این پژوهش از نظر پارادایم کمی و از نظر هدف کاربردی است و باتوجه به شیوه گردآوری داده‌ها پیمایشی است. جامعه‌آماری پژوهش شامل تمامی زوجین شهر کوت عراق که طلاق عاطفی را تجربه کرده‌اند به تعداد نامشخص بوده و حجم نمونه با استفاده از جدول دمورگان 384 نفر برآورد شد که به منظور اطمینان از صحت داده‌ها و گستره پوشش جامعه موردنظر، پرسشنامه توسط 397 نفر تکمیل گردید. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه محقق‌ساخت و پرسشنامه‌های استاندارد طلاق عاطفی گاتهام، سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال استفاده شد که روایی ان توسط اساتید خبره و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ 0.920 مورد تأیید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS 26 استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که همه فرضیه‌های پژوهش مورد تأیید قرار گرفته و بین سبک زندگی، سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی با طلاق عاطفی زوجین شهر کوت ارتباط معناداری وجود دارد. ضرایب رگرسیونی نشان داد که شدت تأثیرگذاری «سبک زندگی بر طلاق عاطفی زوجین شهر کوت» برابر با 24.9%، «سرمایه اجتماعی بر طلاق عاطفی زوجین شهر کوت» برابر با 41%-، و شدت تأثیرگذاری «سرمایه فرهنگی بر طلاق عاطفی زوجین شهر کوت» برابر با 26.7%، بوده است.