زهرا رضایی نسب

پژوهش حاضر با هدف شناسایی وتبیین عوامل اجتماعی مؤثر برطلاق در میان زنان سرپرست خانوار تحت پوشش سازمان بهزیستی شهر ایلام به انجام رسید. این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی و پیماشی است. جامعه آماری آن را کلیه زنان مطلقه سرپرست خانوار تحت پوشش سازمان بهزیستی شهر ایلام در سال1403 تشکیل می‌دهند که تعداد180 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارگردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق ساخته بود و داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان داد که مهم ترین عوامل اجتماعی مؤثر برطلاق دراین به ترتیب اهمیت عبارتند از: پایین بودن فرصت‌های اجتماعی (مالی وغیرمالی)، ضعف ارتباط اجتماعی با همسر،کمبودامنیت اجتماعی و اخلاقی، دوگانگی نقش اقتصادی-اجتماعی زنان،کیفیت پایین زندگی،سرمایه اجتماعی ضعیف خانواده،درمقابل متغیرهای اختلاف زناشویی و اختلاف سنی زوجین تأثیر معناداری برطلاق نداشتند. همچنین بیش از نیمی از طلاق‌ها (9/53%) در پنج سال اول زندگی مشترک رخ داده بود و اکثریت زنان در سنین بالای26 سال ازدواج کرده بودند. نتایج حاکی از آن است که طلاق درمیان زنان سرپرست خانوار شهر ایلام بیش از آنکه معلول ناسازگاری فردی یا اختلافات جزئی باشد، ناشی از فشارهای ساختاری ومحدودیت‌های اجتماعی –اقتصادی مانند فقدان اشتغال پایدار، ضعف حمایت‌های نهادی، کمبود امنیت روانی و اجتماعی و تعارض نقش‌های سنتی ومدرن است. بنابراین، کاهش نرخ طلاق در این قشر نیازمند مداخلات چندبعدی است، ازجمله:توانمندسازی اقتصادی زنان،تقویت شبکه‌های حمایتی محلی، ارائه مشاوره‌های پیش و پس از ازدواج، ارتقای مهارت‌های ارتباطی زوجین و توسعه برنامه‌های بهبود کیفیت زندگی و امنیت اجتماعی.