پژوهش حاضر با هدف شناسایی دلالتهای معنایی نامگذاری فرزندان در شهرستان درهشهر انجام شده است. رویکرد پژوهش کیفی و روش آن پدیدارشناسی بود. دادهها از طریق مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته با 20 والد (10 پدر و 10 مادر) ساکن درهشهر گردآوری شد و با استفاده از روش تحلیل تماتیک (براون و کلارک، 2006) مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که نامگذاری در درهشهر، کنشی اجتماعی-فرهنگی و هویتی است که در بستری از معانی نمادین، باورهای ارزشی و تحولات نسلی شکل میگیرد. دلالتهای معنایی نامها در سه لایهی اصلی هویتی قابل طبقهبندی است: هویت مذهبی (با غلبهی نامهای پیامبران، امامان و زنان برگزیدهی مذهبی)، هویت قومی-محلی (با گرایش به نامهای کردی و لری) و هویت فردی-مدرن (با تمایل به نامهای ایرانیِ غیرمذهبی و کمتکرار). همچنین، یافتهها نشان داد که الگوهای نامگذاری تحت تأثیر سه عاملِ دینداری خانواده، رسانههای جمعی و فردگراییِ فزاینده در نسل جوان قرار دارند. اکثریت مشارکتکنندگان (90 درصد) از نامهای انتخابی خود ابراز رضایت کردند و دلایلی همچون هویتبخشی، پیوندهای عاطفی، معانی معنوی و بازخوردهای اجتماعیِ مثبت را برای این رضایت ذکر نمودند. بهطور کلی، الگوی نامگذاری در درهشهر نه در وضعیت تداوم مطلق سنت و نه در وضعیت گسست کامل از آن قرار دارد؛ بلکه در وضعیت گذار و بازترکیب هویتی است که در آن سنت، مذهب، مدرنیته، رسانه و فردیت همزمان حضور دارند و نام را بهمثابهی سرمایهای نمادین در میدان تعاملات اجتماعی بازتولید میکنند. این پژوهش نشان میدهد که مطالعهی دلالتهای معنایی نامها، ابزاری دقیق برای سنجش تحولات فرهنگی و هویتیِ جوامع محلی در دوران گذار از سنت به مدرنیته است.
