به علت مقاومت بالای گلرنگ به شرایط سخت محیطی، بسیاری از محققان از این گیاه به عنوان یک مدل جهت بررسی و درک مکانیسم های دفاعی در مقابل تنش های محیطی استفاده می نمایند. در این راستا آزمایشی جهت بررسی واکنش رنگیزه های گیاهی و آنتی اکسیدان های کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز در تراکم گیاهی علوفه ی دو رقم گلرنگ تحت شرایط آبیاری تکمیلی، در مزرعه ی 1394 اجرا شد. آزمایش در قالب طرح اسپلیت- فاکتوریل انجام شد که تیمارهای مورد نظر - دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام در سال 95 50 و 60 ،40 ،30 ، شامل، عامل اصلی آبیاری در دو سطح )آبیاری تکمیلی و دیم( و عامل های فرعی شامل، تراکم در پنج سطح ) 20 کیلوگرم در هکتار( و دو رقم )گلدشت و فرامان( با سه تکرار اجرا گردید. نتایج ارزیابی این صفات نشان داد که بیشترین میزان کلروفیل 2 میگروگرم بر میلی لیتر در تیمار آبیاری تکمیلی بود و کاروتنوئید تحت تأثیر / 9 و 56 /44 ،12/ به ترتیب با میانگینی معادل با 01 b و a ، کل 39 میکرومول بر گرم وزن تر بیشترین میزان / هیچ یک از تیمارها قرار نگرفت. تیمار اصلی تراکم 40 )کیلوگرم در هکتار( با میانگین 89 35 میکرومول بر / 37 میکرومول برگرم وزن تر( نسبت به رقم گلدشت ) 42 / آنتوسیانین را سبب شد، همچنین تیمار اصلی رقم فرامان ) 21 5% حاصل / گرم وزن تر( کارآیی بهتری از نظر آنتوسیانین داشت. بیشترین میزان فلاونویید در تراکم 50 )کیلوگرم در هکتار( با میانگین 08 0%( کارآیی بهتری نشان داد. علاوه بر این تراکم 50 و 60 )کیلوگرم در هکتار( نیز به ترتیب با / گردید. آنزیم کاتالاز در تیمار دیم ) 005 0% در هر دو آنتی اکسیدان کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز سبب برتری نهایی گردیدند. در نهایت تیمار / 0 و 07 / میانگین معادل با 005 آبیاری تکمیلی سبب افزایش رنگیزه های گیاهی شد و افزایش تراکم گیاهی در افزایش فعالیت هر دو آنتی اکسیدان آنزیمی و غیر آنزیمی مؤثر بود به نحویکه سبب بهبود سازگاری و تحمل به خشکی و افزایش عملکرد در مناطق نیمه خشک )منطقه ی انجام آزمایش( گردید.
