نخود از حبوباتی است که در مناطق دارای فصل خنک کشت میشود و از منابع اصلی پروتئین و انرژی است و نقش عمدهای در بهبود حاصلخیزی خاک دارد. نخود به دو گروه دسی و کابلی تقسیمبندی شده است. بذر دسی اندازه کوچکتر، چروکیدهتر و تیرهتر داشته در حالی کابلی رنگ دانه روشنتر، سفیدتر، اندازه بذر بزرگتر و سطح صاف دارد. عملکرد نخود در آمریکا 1199 کیلوگرم در هکتار، هند 1261 کیلوگرم در هکتار و در ایران 409 کیلوگرم در هکتار می باشد. مطالعات بیشتر تنوع ژنتیکی نخود در جهت بهبود عملکرد دارای اهمیت است. نخود دارای تنوع زیادی در مناطق مختلف جغرافیایی میباشد، که بایستی الگوی ژنتیکی و میزان تنوع درون و بین این جمعیتها جهت پیشرفت در برنامههای اصلاحی و استفاده مؤثر از این مجموعههای ژرمپلاسم مشخص باشد. ارزیابی ژنوتیپها با دو چالش کلیدی روبرو است. اول اثر متقابل ژنوتیپ در محیط است و دومی اثرات متقابل بین صفات مورد بررسی است. این پژوهش با هدف بررسی تنوع ژنتیکی در ژرم پلاسم نخود دسی در شرایط کشت پاییزه و تجزیه و تحلیل روابط صفات مورفولوژیکی- زراعی و انتخاب ژنوتیپهای برتر از نظر برخی صفات مورفولوژیکی-زراعی انجام شد.
